ഭാരതസ്ത്രീകൾ തൻ ഭാവശുദ്ധി

ഇപ്പീയൂഷത്തെസ്സുൽപ്പാത്രത്തിലാക്കാനാ-

ണത്ഭുതദർശനേ, മൽപ്രാരംഭം:

നമ്മുടെ സ്രമാട്ടാം പൊന്തിരുമേനിയായ്‌

സമ്മേളിപ്പിക്കുവാൻവേണ്ടിയത്രേ,

ക്ഷേത്രത്തിൽനിന്നു തിരിച്ചുപോം ദേവിയെ-

സ്സൂത്രത്തിൽ ഞാനിങ്ങു കൊണ്ടുപോന്നു. 2

ദേവിതൻ മേനാവെടുപ്പവരിങ്ങോട്ടു,

നേർവഴി മാറ്റി നടക്കാനായ്‌ ഞാ

സ്വർണ്ണനാണ്യങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞ,പ്പരിഷതൻ

കണ്ണുകൾ മഞ്ഞളിപ്പിച്ചിരുന്നു. 3

പൊങ്ങിപ്പരന്ന മാർത്തട്ടിതു നിശ്വാസം

തങ്ങിത്തുളുമ്പുവതെന്തിനയ്യോ!

കാലേ സമാഗതമാകിയ ഭാഗ്യത്തി

കാൽകഴുകിപ്പതു കണ്ണീർകൊണ്ടോ! 4

ജാതി പോമെന്നൊരു ചിന്ത ഭവതിതൻ

വാർതിങ്കൾവക്ത്രത്തിൽക്കാറാകൊല്ലേ:

എൻ തമ്പുരാനുടെയന്തഃപുരത്തിലെ

ഹിന്തുസ്ത്രീയെന്നെന്നും ഹിന്തുസ്ത്രീതാൻ;

അപ്പപ്പോൾ തന്നോടുചേരും നദികളെ-

യുപ്പു പിടിപ്പിക്കില്ലിസ്സമുദ്രം!

അന്യമതദ്വേഷമുണ്ടോ മുഹമ്മദ-

മന്നോർമണികൾക്കു പണ്ടുപണ്ടേ?

ഈ ഹുമയൂൺചക്രവർത്തി വിശേഷിച്ചു-

മാഹിതാത്മാവതിസാമ്യനിഷ്ഠൻ;

അള്ളാവിനൊപ്പമക്കല്യൻ പ്രജകളി-

ലെല്ലാം പുലർത്തുന്നു സ്വസ്വധർമ്മം." 5

എന്തോ കഥിപ്പാൻ മുതിർന്ന സുമുഖിതൻ

ചെന്തൊണ്ടിവായ്മലർ ചെറ്റിളകി;

അപ്പോഴേക്കുർവീശസേവകനുസ്മാൻഖാ-

നല്പം പതുക്കെയായ്ക്കൈതുടർന്നാൻ: 6

"പത്തു നാൾ മുമ്പൊരു കേളീസഞ്ചാരത്തി-

ലത്തിരുമേനിക്കീ മഞ്ജുവക്ത്രം,

ഗ്രാമത്തിൽദ്ദേവിതൻമാളികതന്നിലെ-

ത്തൂമണിക്കണ്ണാടിജ്ജന്നലിങ്കൽ

കാണുമാറായ്‌ വന്നൂ, നേർത്ത ശരൽഘന-

ശ്രേണിയിലേണാങ്കബിംബംപോലേ;

രണ്ടുനാലാവൃത്തി തൃക്കൺപതിച്ച,ണി-

വണ്ടിയിൽപ്പിൻനില്ക്കുമീ ഞാൻ കേൾക്കെ,

'വിണ്മലർത്തോപ്പിലെപ്പൊൻപനിനീർപ്പൂവെ'—

ന്നുന്മുഖനായരുൾചെയ്തുതാനും! 7

അത്തിഥിതൊട്ടാ വിശിഷ്ടാനുഭാവന്റെ

വിസ്തീർണ്ണഗംഭീരമായ ചിത്തം

ഇക്കൊച്ചുമെയ്യാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായ്,

നല്ക്കാഴ്ച കൂടുമെൻ കൺകൾ കണ്ടു. 8

പോരയോ ഭാഗ്യമിതാരുമറിയാതെ—

യാരണ്യസ്ഥാനത്തു നിന്ന പുഷ്പം,

ഭാരതലക്ഷ്മിയാൾ ചുംബിച്ച തൃക്കയ്യിൽ-

ച്ചേരുവാനല്ലോ തുടങ്ങീടുന്നു! 9

ഇന്ദിരാതുല്യയാം ദേവിയെ വേട്ടവ-

നിന്നൊരു സമ്പന്നനായിരിക്കാം;

എന്നാലിതോർക്കേണം: മൂടൽമഞ്ഞാർന്നൊരു

കുന്നെങ്ങീ? പ്രാലേയശൈലമെങ്ങോ?

കൊള്ളാമോ ശ്രേയസ്സിൽ സംതൃപ്തി നമ്മൾക്കു;

വെളളിനിലാവിൽക്കുളിച്ച രാവും

ചെമ്പൊന്നാമാദിത്യരശ്മിയെയാരാഞ്ഞു

മുൻപോട്ടുപോവതു കാണുന്നില്ലേ? 10

നാളെയ്ക്കിവിടുന്നു ഭാരതാധീശ്വരി!

നാളെയ്ക്കീയുസ്മാനോ മുഖ്യമന്ത്രി!

ഇന്നെന്റെ ദേവിയെക്കേവലസ്ത്രീയായ്ക്ക-

ണ്ടന്നിറം കെട്ടു മറഞ്ഞ സൂര്യൻ

നാളെ ശ്രീ ഭാരതരാജ്ഞിയായ്ക്കണ്ടിട്ടു

നീളെ നിറകതിർ വാരിവീശും! 11

മോശമാമീ വീട്ടിലൊട്ടിട വാഴ്‌വതിൻ

ക്ലേശത്തെദ്ദേവി സഹിക്കവേണം;

മാരിനീർത്തുള്ളിക്കു ചിപ്പിയുൾപ്പൂകാതെ

മാൺപെഴും തൂമുത്തായ്ത്തീരുവാനും,

മാന്യരത്നാർഹമാം മന്നവൻതൻ തിരു-

മാറിലണവാനുമാവതാണോ?" 12

അർത്ഥമിതൊക്കെയാണുസ്മാനുരച്ചതി-

ന്നുത്തരമെന്തിങ്ങു ചൊല്ലും തന്വി?

"ധീരനാം രാജാവേ, സാധുവാം സ്ത്രീയുടെ

ചാരിത്രം പോക്കൊല്ലേ" എന്നുണർത്തി

ക്ഷോണീശിതാവെ നമിപ്പതുപോലെ, താൻ

വാണമഞ്ചത്തിൽക്കമിഴ്ന്നുവീണാൾ! 3

II

ക്ലിഷ്ടയാം സാധ്വിയെക്കണ്ടു സഹിക്കാഞ്ഞോ

പട്ടണമൊക്കെയും കണ്ണടച്ചൂ:

നിശ്ശബ്ദയായി ക്രമേണ നിശീഥിനി;

വിശ്വത്തെ വീക്ഷിച്ചു നിന്നാൻ ചന്ദ്രൻ. 1

ആ ഹുമയുണെന്ന രാജാധിരാജനും

മോഹനോദാരനിശീഥവേഷൻ

ധൂപമാല്യാദിതൻ തുമണം വീശുന്ന

ദീപോജ്ജലിതമാം പള്ളിമച്ചിൽ,

ചന്തംതികഞ്ഞൊരു ചന്ദനക്കട്ടിലിൽ,

വെൺതനിപ്പട്ടുകിടക്കതന്മേൽ

ഏകാകിയായിശ്ശയിച്ചരുളീടിനാൻ,

സൈകതത്തട്ടിൽ ഗജേന്ദ്രൻപോലേ. 2

നിദ്രയ്ക്കനുമതി കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞിട്ടി-

ല്ല,ത്തിരുനെറ്റി തലോടിക്കൊൾവാൻ;

എന്തോ വിചാരത്തിൽ സഞ്ചാരം ചെയ്കയാം

ഹന്ത, മഹീശന്റെയന്തരംഗം.

കൊട്ടാരം ചിന്തയാൽ ജാഗരംകൊള്ളുന്നു;

കൊച്ചുകുടിൽക്കത്രേ നിദ്രാസുഖം!

എന്നാലവിടേക്കു രാജ്യത്രന്തത്തില-

ല്ലിന്നേരം ബുദ്ധിയെന്നൂഹിക്കുന്നേൻ;

താരനേർക്കണ്ണു വിടർന്നു തെളിയുന്നു,

ധീരമാം വ്രക്തത്തിൽ ശൃംഗാരവും;

മന്മഥനെന്ന മഹാകവിയാകണ—

മിമ്മനോരാജ്യത്തിൻ ഗ്രന്ഥകാരൻ! 3

നേരിയ കാലൊച്ചയൊന്നു പുറത്തള-

ത്താരാൽ ശ്രവിപ്പതായ്ത്തോന്നുകയാൽ

കൈമുട്ടു ശീർഷോപധാനത്തിൽക്കുത്തിയും

കാർമുകിൽമീശ വളർന്ന ഗണ്ഡം

മാറ്റുകൂടുന്ന തൃക്കൈത്താരിൽച്ചായ്ച്ചു,മൊ-

ന്നേറ്റു ചെരിഞ്ഞു കിടന്നാൻ ഭൂപൻ 4

ചിക്കെന്നൊരത്ഭുതജ്യോതിപ്രവാഹമ-

പ്പൊൽക്കുളിർപ്പുമച്ചിൽ വന്നലച്ചു.

കണ്മയക്കീടുമാ മിന്നലിൻ മേഘമോ,

നമ്മുടെയുസ്മാൻഖാനായിരുന്നു.

ആയവനെപ്പോഴും ചെല്ലാം തിരുമുമ്പി-

ലാ,രും തടയില്ലരുളപ്പാടാൽ. 5

വിണ്മലർത്തോപ്പിലെപ്പൊൻപനിനീർപ്പുവോ

തന്മുന്നിൽക്കാണ്മൂ കിനാവുപോലെ!

സംഭ്രമം കിഞ്ചന സ്പഷ്ടമായ്പ്പോംവിധം

തമ്പുരാനങ്ങെഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

തീരേ തിരുവുള്ളിലോരാതുള്ളൊന്നല്ലോ,

ഈ രുചിരോത്സവപ്രാദുർഭാവം. 6

പൃത്ഥീശ്വരേശ്വര, പത്തുനാളങ്ങുന്നു

ഹൃത്തിനാൽസേവിച്ച ദേവിയിതാ,

പ്രത്യക്ഷയായ്‌വന്നു; കാമം വരിച്ചുകൊൾ-

കെ,ത്രയോപേർക്കിഷ്ടമേകിയോനേ! 7

ദേവിയുമുസ്മാനുമാ രാജരാജന്റെ

ചേവടിയിങ്കൽ നമസ്കരിച്ചാർ:

നീണ്ട വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചഴ-

കാണ്ട കരങ്ങൾ മടിയിൽ വെച്ചും,

കാഞ്ചനരേഖാങ്കവെൺപട്ടുറയിട്ട

കാൽതൂക്കിയിട്ടുമിരുന്നരചൻ,

'തെല്ലഴഞ്ഞുള്ള കാർകുന്തലോ, വാർകുനു-

ചില്ലിയോ, ചില്ലൊളിപ്പുങ്കവിളോ,

ഏതേതു നോക്കേണ' മെന്നു മൃഗാക്ഷിതൻ

മെയ്തന്നിൽപ്പായുന്ന കണ്ണിണയെ

ആയാസപ്പെട്ടു നിയന്ത്രിച്ചു സാകൂത-

മായൊന്നു നോക്കിനാനാശ്രിതനെ

'കാണിക്കയായ്‌ വെച്ചേൻ പൊന്നുതൃക്കാല്ക്കലി

മാണികൃക്കല്ലിനെ'യെന്നാനവൻ. 8

ക്ഷിപ്രമവിടുത്തെയുൾപ്രസാദാങ്കുരം

തൃപ്പല്ലവാധരമദ്ധ്യേ കാണായ്‌;

വെൺകളിയായിതസ്സുസ്മിതമുസ്മാന്റെ

സങ്കല്പസൗധത്തിനെന്നേവേണ്ടു! 9

സുന്ദരിയോടഥ സാദരം ചോദിച്ചു

മന്ദമധുരമായ്‌ മന്നോർമന്നൻ:

"ഭദ്രേ ഭവതിക്കു സമ്മതംതാനല്ലീ

ഭക്തനാമെന്നുടെ ദേവീപദം?" 10

സങ്കുചിതാംഗിയായ്സാഞ്ജലിയായ്നിന്ന

മങ്കയാൾ ഗദ്ഗദംപൂണ്ടു ചൊന്നാൾ:

“കന്യകയല്ലാ ഞാൻ കാന്തനെൻ പ്രാണനാ-

ണ-ന്യനെ-യപ്രീതി തോന്നരുതേ!" 11

ഭാവം പകർന്നൂ നൃപന്നു; പരസ്ത്രീയെ-

പ്പാവയായെണ്ണുമപ്പുണ്യശ്ശോകൻ

"ഇസ്ലാധ്വിയെങ്ങനെയിങ്ങു വന്നെത്തി"യെ-

ന്നുസ്മാനോടൂർജ്ജസാ ചോദ്യം ചെയ്താൻ.

നമ്രാംഗി നീണ്ടൊരു വീർപ്പിലടക്കിത്തൻ

നന്ദി നരേന്ദ്രന്റെ നേർക്കയച്ചാൾ! 12

വാസ്തവമെല്ലാമുണർത്തിച്ചു സേവകൻ

ഭീത്യാ വരണ്ടുള്ള കണ്ഠവുമായ്;

പാർത്ഥിവനേത്രത്തിൽനിന്നിടിവാളൊന്നാ

സ്വാർത്ഥപരന്റെ ശിരസ്ലിൽപ്പാഞ്ഞു.

"ആരങ്ങി;വനെ-യീ മൽപ്രജാദ്രോഹിയെ-

ക്കാരാഗൃഹത്തിലടച്ചിടട്ടേ!"

സ്വത്തു നിക്ഷേപിപ്പാൻ തീർത്ത നിലവറ

ലുബ്ധനു പാഴ്തുറുങ്കായ്ത്തീരുന്നു!

ആ മണികങ്കണസമ്മാനമാശിച്ചി-

ട്ടാമമേ കൈകൾക്കു നേടിയുസ്മാൻ! 13

"മങ്കേ കരയായ്ക: മാലോകർകണ്ണീരെ,ൻ-

ചെങ്കോലിതാഴിയിലേക്കൊഴുക്കും!

മാപ്പിളമാർ ചെയ്ത തെറ്റു മറന്നു നീ

മാപ്പീ ഹുമയൂണിന്നേകിയാലും!

ഇപ്പൊഴേ നമ്മുടെ പല്ലക്കുകാർ നിന്നെ-

ത്ത്വൽഭർത്തൃമന്ദിരം പ്രാപിപ്പിക്കും;

എന്നനുജത്തി, നീ സൗഖ്യമായ്‌ വാണാലും,"

എന്നരുൾചെയ്ത നരേന്ദ്രനോടായ്‌

തന്വി കൃതജ്ഞത കാണിച്ചപേക്ഷിച്ചാൾ:

"എന്നിൽത്തിരുവുള്ളമുണ്ടെന്നാകിൽ

ഭൃത്യന്റെ കുറ്റം പൊറുക്കുമാറാകണം;

മർത്ത്യന്നു കൈപ്പിഴ ജന്മസിദ്ധം!"

ഗീരിതരചനു രോമാഞ്ചമേറ്റി; ഹാ,

ഭാരതസ്ത്രീകൾതൻ ഭാവശുദ്ധി! 14

"ഉസ്മാൻ, നീയാരെയോ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയി-

ന്ന,സ്സാധ്വിതാൻ നിന്നെസ്സുംരക്ഷിച്ചു!

ബാലികേ, കൈക്കൊൾക മാമക്രപീതിത-

ന്നീ ലഘുചിഹ്ന"മെന്നൂഴിനാഥൻ

ഏറെ വിലപ്പെട്ട നന്മുത്തുമാല്യമ-

ങ്ങൂരിയെടുത്തവൾതൻ കഴുത്തിൽ,

അച്ഛൻ മകളുടെ കണ്ഠത്തിലെന്നപോ-

ലിച്ഛയാ ചാർത്തിച്ചാൻ തൃക്കൈകളാൽ 15